"Owocem zaś ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, 23 łagodność, opanowanie. Przeciw takim [cnotom] nie ma Prawa." (Ga 5, 22-23) Sakrament chrztu wprowadza człowieka do wspólnoty Kościoła, natomiast w darze sakramentu bierzmowania Jezus Chrystus ubogaca chrześcijanina stałym i specjalnym działaniem Ducha Świętego. Moc Ducha Pocieszyciela jest szczególna i wyjątkowa, bowiem doskonalej jednoczy ochrzczonego ze wszystkimi członkami całego tym umocnieniu w jedności moc Ducha odpowiedzialniej zobowiązuje, aby każdy umocniony już przez swoje słowa, gesty, znaki i czyny codziennego życia stawał się świadkiem Zbawiciela, przyczyniał się do rozszerzania wiary (apostolstwa), jak również bez obaw i wątpliwości wiary bronił (kan. 879). Trudno sobie wyobrazić lepszą okazję, aby już w chwili przyjęcia sakramentu bierzmowania, rozpocząć przeżywanie doskonalszej więzi z Kościołem i rozwijać się coraz bardziej na drodze chrześcijańskiego wtajemniczenia. Wymagane dokumenty W przypadku osób dorosłych – świadectwo ukończenia katechizacji szkolnej i bezpośrednie przygotowania do tego sakramentu (dodatkowe informacje i zapisy w kancelarii parafialnej) Zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie szkolnej i opinia katechety Przygotowanie do tego sakramentu według obowiązujących zasad Terminy SPOTKAŃ Zawsze w drugą i czwartą niedzielę miesiąca w salkach katechetycznych:rok I – godz. (kl. VII)rok II – godz. (kl. VIII – osoby, które zaliczyły I rok). Dla człowieka najbardziej czytelne są zewnętrzne znaki i gesty, bowiem przez nie może nastąpić najpełniejsze porozumienie i wewnętrzna komunikacja osób, a więc ukazanie tego, co dla „szkiełka i oka” jest zakryte, bądź nieobecne. Chrześcijanin żyjący łaską Chrystusa otwiera się na moc Ducha Świętego, przyjmuje Jego zstąpienie w darze nałożenia ręki, namaszczenia krzyżmem świętym i wypowiedzenie stałej formuły modlitewnej, zatwierdzonej przez Kościół, a zawartej w księgach liturgicznych (kan. 880,1). Gest modlitewnie wyciągniętych dłoni, a następnie nałożenia ręki na głowę bierzmowanego oznacza żarliwą modlitwę Kościoła, aby na ochrzczonego zstąpił Duch Święty i obdarował go siedmiorakim darem: mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej. Tak jak w dniu Pięćdziesiątnicy na Apostołów i zgromadzonych w Wieczerniku zstąpił Duch Święty w postaci ognistych języków, tak w czasie modlitewnego pośrednictwa Kościoła wszystkich umacnia Duch Pocieszyciel, który ochrzczonego będzie prowadził drogą doskonalszej miłości. Potwierdzeniem udzielenia tego światła dla rozumu i mocy dla woli ochrzczonego staje się znak-gest namaszczenia krzyżmem świętym jego czoła, przy równoczesnym wypowiedzeniu słów sakramentu: „Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”. Znak namaszczenia krzyżmem potwierdza to, że Duch Święty zstąpił w sakramencie bierzmowania i wycisnął niezatarty znak swojej obecności. Przychodzący do chrześcijanina Duch Święty zawsze udziela swego niezniszczalnego charakteru, uzdolniając bierzmowanego do głębszej jedności z Trójcą więc Duch Święty proponuje chrześcijaninowi dojrzalsze życie w wierze, zaprasza i uzdalnia go do doskonalszej, świadomej jedności z Kościołem jako żywym Ciałem Chrystusa. Co więcej, moc Ducha jeszcze bardziej upodobnia bierzmowanego do Chrystusa i umacnia ucznia Bożego, aby dzięki otrzymanej łasce odważnie składał Chrystusowi świadectwo życia. To dzięki bierzmowaniu – a więc przyjęciu mocy darów Ducha Świętego – chrześcijanie zostają zainspirowani do podjęcia apostolstwa, czyli odważnego wyznawania, że wyłącznie Jezus jest Panem ich życia. Kto prawdziwie przyjmuje tę moc Ducha, ten nawet wobec prześladowców, jak to czynili męczennicy jest gotów wypowiedzieć ustami i sercem taką deklarację i złożyć Bogu dar z siebie. Z racji na wagę tego sakramentu i uzdalniającą moc Ducha Świętego bierzmowanie może przyjąć ten, kto został najpierw ochrzczony i ugruntowany w życiu wiary (kan. 889,1). Budowanie trwałej wspólnoty Kościoła wymaga osobistej i świadomej decyzji oraz wewnętrznej gotowości do autentycznego wyznawania wiary, bronienia jej i życia według jej zasad. Trzeba najpierw dogłębnie poznać zobowiązania wynikające z chrztu świętego, osobiście i uroczyście odnowić te przyrzeczenia (kan. 889,2) i przez właściwe przygotowanie indywidualnie podjąć ważną decyzję o zaproszeniu Ducha Świętego do osobistego życia. Samo przygotowanie do bierzmowania nie może wynikać z przymusu, ale musi być autonomiczną decyzją kandydata do bierzmowania. Tak jak nikogo nie można zmusić do miłości, tak Duch Święty nie chce nikogo uszczęśliwiać na siłę. Jednakże w realizacji osobistej decyzji młodego czy starszego kandydata o podjęciu przygotowania do bierzmowania powinni uczestniczyć z ramienia wspólnoty Kościoła rodzice, duszpasterze i wierni. Oni to, jako już dojrzalsi w wierze powinni zadbać, aby kandydaci zostali odpowiednio pouczeni i byli właściwie dysponowani do przyjęcia darów Ducha Świętego (kan. 889,2).Przygotowanie do bierzmowania w naszej parafii obejmuje uczniów klas VII i VIII. Dla młodzieży dobrze prowadzonej i uformowanej przez rodzinę, wrażliwej na łaskę Bożą zdobywaną i pomnażaną przez osobistą modlitwę i życie sakramentalne (zwłaszcza Eucharystia, Pokuta) jest to czas odpowiedni. Natomiast dla osób zaniedbanych religijnie, obojętnych w wierze, nagminnie lekceważących swoje obowiązki religijne, pochodzących ze środowisk niepraktykujących, zaniedbujących katechizację i religijne wychowanie czas odpowiedni może zaistnieć później, może dopiero w kontekście przygotowania do sakramentu małżeństwa albo, kiedy człowiek przeżyje osobiste nawrócenie, zainspirowane duchowym przyjęcie darów Ducha Świętego wymaga od człowieka wewnętrznego oczyszczenia, wolności od grzechów ciężkich, a więc stanu łaski uświęcającej. Dlatego tak ważne jest, aby drogę kandydata do bierzmowania poprzedziło przyjęcie sakramentu pokuty. Spotkanie osobiste z miłosiernym i przebaczającym Jezusem jest najskuteczniejszym sposobem do zerwania z grzechem, zatroszczenia się o łaskę uświęcającą, postanowienie prawdziwej poprawy i zadośćuczynienie. Tak więc do bierzmowania nie może pójść ten, kto nie jest zdecydowany prawdziwie zerwać ze źródłem grzechu i grzesznym stylem życia, a przez to szanować udzielony dar łaski życia Bożego. Natomiast człowiek pragnący przyjąć moc Ducha Świętego w sakramencie bierzmowania powinien samodzielnie podjąć decyzję o rozpoczęciu przygotowania i wyrazić ją we wspólnocie Kościoła, np. wobec swoich rodziców, proboszcza, katechety i innych wiernych. Człowiek nie rodzi się doskonały w wierze ani automatycznie taki się nie staje. Dojrzewanie w wierze i miłości Chrystusowej wymaga samozaparcia, decyzji pójścia za Chrystusem, Jego przykazaniami i prawdami wiary, a więc nauką ewangeliczną. Dla kandydata do bierzmowania rolę specjalnych przewodników i odpowiedzialnych za dojrzewanie w wierze pełnią świadkowie tego sakramentu, a więc te osoby, które towarzyszą bierzmowanemu w czasie nałożenia ręki, namaszczenia czoła krzyżmem świętym i wypowiedzenia formuły sakramentalnej. Świadek bierzmowania ma odpowiedzialnie troszczyć się, aby bierzmowany postępował jak prawdziwy świadek Chrystusa, a więc wiernie wypełniał przyjęte w tym sakramencie obowiązki (kan. 892). Świadek wiarygodnie poręcza za bierzmowanego, stąd wraz z rodzicami i duszpasterzami jest współodpowiedzialny za przygotowanie kandydata do przyjęcia sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej. Dlatego Kościół stawia przed świadkiem bierzmowania poważne wymogi kanoniczne. Może nim być ten, kto został wskazany przez rodziców lub przyjmującego bierzmowanie, jest osobą w wierze odpowiednią i wyraził intencję pełnienia tego zadania; ukończył 16 lat życia; jest katolikiem bierzmowanym, przyjmuje Eucharystię oraz prowadzi codzienne życie zgodne z wiarą i odpowiednie do podejmowanej funkcji (jest świadkiem Chrystusa); jest wolny od jakiejkolwiek kary kościelnej i nie jest ojcem lub matką bierzmowanego (por. kan. 893 i 874). Bierzmowany może sobie wybrać tylko jednego świadka, więc nigdy nie może nim być członek niekatolickiej wspólnoty kościelnej. Bierzmowani mogą poprosić jednego z rodziców chrzestnych, aby podjęli się tego zadania, jeśli od chrztu św. nie utracili kanonicznej zdatności do bycia świadkiem bierzmowanego. Kandydaci do bierzmowania osobiście wybierają sobie zwyczajowo nowe imię chrześcijańskie. Tradycyjnie jest to imię osoby świętej lub błogosławionej, imię osoby biblijnej, o której już wiadomo, że w życiu ziemskim stała się godnym świadkiem Chrystusa i świątynią Ducha Świętego. Ten święty patron powinien stać się dla bierzmowanego pewnym przewodnikiem na drogach wiary oraz być duchowym pośrednikiem w trudzie realizacji zobowiązań sakramentu bierzmowania.

Drukuj Powrót do artykułu26 lutego 2014 | 15:21 | xrk Ⓒ ⓅUtworzenie w ubiegłym roku we Wrocławiu ośrodka przygotowującego osoby powyżej 18. roku życia do przyjęcia sakramentu bierzmowania było strzałem w dziesiątkę. Właśnie rusza trzeci cykl przygotowań, na który zgłosiło się 75 mówiło się o konieczności oddzielenia przygotowania do bierzmowania młodzieży od przygotowania dorosłych. Do momentu utworzenia centrum, w wielu parafiach osoby powyżej 18. roku życia proszące o dopuszczenie do tego sakramentu najczęściej były dołączane do grupy młodzieżowej. W ten sposób wśród gimnazjalistów znajdowali się studenci czy nawet osoby, które już dawno zakończyły edukację. Sami księża mieli problem, jak przygotowywać pojedynczych dorosłych do bierzmowania. Teraz wszyscy powyżej 18. roku życia są kierowani do ośrodka formacyjnego przy ul. Katedralnej 4.– Chodzi o to, by osoby dorosłe, które chcą przystąpić do bierzmowania, przyjęły ten sakrament rzeczywiście jako sakrament dojrzałości chrześcijańskiej – wyjaśnia ks. Piotr Wawrzynek, odpowiedzialny za działalność centrum.– Chcemy dać im z jednej strony możliwość uporządkowania życia wiary, odnowienia znajomości prawd, które są potrzebne, by mogły przeżywać swoje chrześcijaństwo w sposób pełny, ale także pozwolić im doświadczyć, że wiara nie zatrzymuje się na teorii – dodaje kapłan. I podkreśla, że przygotowanie w centrum nie ma jedynie formy teoretycznego przekazu, ograniczającego się do mówienia, jak powinno wyglądać chrześcijańskie życie. Przede wszystkim odbywa się ono w grupie, by dać uczestnikom możliwość doświadczenia wspólnoty Kościoła. Prowadzi je zespół osób duchownych i świeckich. Każde spotkanie jest połączone z Eucharystią i zachętą do skorzystania z sakramentu pojednania. W całym cyklu, trwającym około trzech miesięcy, jedna sobota jest przeżywana jako dzień uczestników poprzednich dwóch cykli podkreślało, że przygotowanie zmieniło ich postrzeganie Kościoła oraz wiary. Niektórzy nie ukrywali, iż motywacją zgłoszenia się na kurs było jedynie czysto mechaniczne uzupełnienie brakującego „papieru” przydatnego przy ślubie kościelnym. Jednak po kilku tygodniach budziła się w nich chęć głębszego poznawania chrześcijaństwa. – Odkryłam w tym coś więcej. Przekonałam się, że warto czytać Pismo Święte i chcę spróbować znaleźć w nim duchową głębię. Cieszę się również, że porozmawiałam na temat moich wątpliwości z księdzem – mówi Marta, uczestniczka pierwszego cyklu i dodaje z uśmiechem, że wbrew jej stereotypowemu spojrzeniu chrześcijanie nie są zdewociali i zamknięci, ale wręcz przeciwnie: radośni i Czytelniku,cieszymy się, że odwiedzasz nasz portal. Jesteśmy tu dla Ciebie! Każdego dnia publikujemy najważniejsze informacje z życia Kościoła w Polsce i na świecie. Jednak bez Twojej pomocy sprostanie temu zadaniu będzie coraz prosimy Cię o wsparcie portalu za pośrednictwem serwisu Patronite. Dzięki Tobie będziemy mogli realizować naszą misję. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Odpowiedzialnym za przygotowanie do Sakramentu bierzmowania jest proboszcz parafii, w której mieszka kandydat do przyjęcia tego sakramentu. Sakrament bierzmowania będzie udzielany tylko tym osobom, które zostały zgłoszone przez proboszcza (nie przez samych kandydatów) w Wydziale Duszpasterskim Kurii Archidiecezji Warmińskiej W Wielkim Poście we Wrocławiu rozpocznie działalność ośrodek przygotowujący dorosłych do sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej. Od 2008 r. w naszej archidiecezji trwały prace zespołu, w skład którego wchodzili duszpasterze posługujący wśród młodzieży. Badano przede wszystkim, jak wygląda przygotowanie do bierzmowania w parafiach naszej diecezji, i zastanawiano się, co zrobić, by dla osób przyjmujących ten sakrament był on rzeczywiście sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej. Jednym z owoców tych działań jest powstanie we Wrocławiu ośrodka przygotowań do bierzmowania dla osób powyżej osiemnastego roku życia, który – zgodnie z dekretem abp. Mariana Gołębiewskiego – ma rozpocząć działalność w okresie Wielkiego Postu. – Zauważyliśmy, że w wielu parafiach, kiedy o bierzmowanie prosiły osoby dorosłe, najczęściej były one dołączane do grupy młodzieżowej, która w danym momencie przygotowywała się do tego sakramentu – mówi ks. Piotr Wawrzynek, diecezjalny duszpasterz młodzieży. W ten sposób wśród gimnazjalistów znajdowali się studenci czy nawet osoby, które już dawno zakończyły edukację. Konieczne stało się oddzielenie przygotowania młodzieży od przygotowania dorosłych. Teraz osoby powyżej osiemnastego roku życia, pragnące przyjąć sakrament dojrzałości chrześcijańskiej, będą kierowane przez swoich proboszczów na przygotowanie do ośrodka. Duszpasterze nie ukrywają, iż wnioski, które nasunęły się w toku prac, wyraźnie wskazują na potrzebę wydłużenia okresu przygotowania ludzi młodych przed przyjęciem bierzmowania. Kapłani uważają, że przygotowanie powinno trwać dłużej niż rok. Sugerują także przesunięcie wieku przyjmowania tego sakramentu. – Chodzi o to, by sakrament ten przyjmowały osoby świadome swojego chrześcijaństwa oraz tego, co otrzymują w momencie, gdy biskup namaszcza ich czoło, wypowiadając słowa: „Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”, a nie osoby, które znajdują się w pewnej grupie szkolnej, która coś zalicza lub zdaje – podkreśla ks. Piotr. Szerzej o kwestiach związanych z sakramentem bierzmowania przyjmowanym przez młodych oraz o celach nowo powstałego ośrodka, a także o programie przygotowania do bierzmowania będzie można przeczytać już niedługo w papierowym wydaniu „Gościa”. « ‹ 1 › » oceń artykuł

II. Wprowadzenie pastoralne. 4. Przygotowanie do sakramentu bierzmowania ma na celu doprowadzenie kandydata do „głębszego zjednoczenia z Chrystusem, do większej zażyłości z Duchem Świętym, Jego działaniami, darami, natchnieniami, aby […] lepiej podjąć apostolską odpowiedzialność” (KKK 1309). Jego celem jest także wychowanie

SPOTKANIA Życzymy wszystkim kandydatom do bierzmowania udanych wakacji! Informacje o kolejnych spotkaniach podamy we wrześniu! Odpowiedzialny za przygotowanie do bierzmowania: ks. odpowiedzialne za przygotowanie kandydatów do bierzmowania. I. Przygotowanie liturgii bierzmowania 1. Dekoracja kościoła powinna nawiązywać do celebracji bierzmowania i odznaczać się poczuciem estetyki oraz umiarem. Nie może ona jednak przesłaniać piękna architektury świątyni i wyposażenia jej wnętrza. 2. Duszpasterz odpowiedzialny: ks. Grzegorz Fabiński >>> Formularz do pobrania i wydrukowania <<< Informacje dla duszpasterzy i kandydatów 1) Należy sprawdzić fakt chrztu kandydata oraz wyjaśnić powody, dla których kandydat zrezygnował z przystąpienia do sakramentu bierzmowania w okresie katechizacji. 2) Trzeba dokonać oceny sytuacji religijnej kandydata w zakresie wiedzy i praktyk religijnych oraz dotychczasowej edukacji religijnej. 3) Jeżeli kandydat do bierzmowania żyje w związku niesakramentalnym, powinien najpierw przyjąć sakrament małżeństwa, a dopiero po nim – w możliwie najbliższym terminie – sakrament bierzmowania. W takiej sytuacji przygotowanie do małżeństwa powinno być połączone z przygotowaniem do bierzmowania. 4) Przygotowanie do bierzmowania osób dorosłych powinno odbywać się w rodzinnej parafii kandydata. 5) Odpowiedzialnym za przygotowanie do bierzmowania jest proboszcz parafii lub delegowany przez niego prezbiter. 6) Za podstawę programową przygotowania do sakramentu bierzmowania należy przyjąć treści zawarte w Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego. 7) Kandydat powinien uczestniczyć w spotkaniach przygotowawczych grupowych lub indywidualnych w zależności od warunków miejscowych. 8) Ostatnie ze spotkanie powinno być zarazem bezpośrednim przygotowaniem do uczestnictwa w liturgii sakramentu bierzmowania. 9) Spowiedź kandydata i świadka do bierzmowania winna odbyć się wcześniej – przed przybyciem do katedry w dniu bierzmowania. Są bowiem sytuacje, kiedy penitentowi należy poświęcić więcej czasu. To zaś jest niemożliwe tuż przed bierzmowaniem. Spowiedź św. w katedrze jest przewidziana tylko dla sytuacji nadzwyczajnych i ewentualnie pozostałych gości. 10) Wybrany świadek bierzmowania powinien gwarantować gotowość wsparcia kandydata w jego dalszym życiu wiary. Musi on otrzymać pisemne zaświadczenie od swojego proboszcza potwierdzające możliwość podjęcia tej funkcji, wydane zgodnie z przepisami prawa kanonicznego. Prawo kościelne wyraźnie zachęca do tego, aby świadkiem bierzmowania był ktoś z chrzestnych bierzmowanego (kan. 893 KPK). Na temat zadań świadka bierzmowania wypowiada się kan. 892 KPK. Według tej normy świadek bierzmowania ma troszczyć się, „ażeby bierzmowany postępował jako prawdziwy świadek Chrystusa i wiernie wypełniał obowiązki związane z tym sakramentem”. Warto zauważyć, że w wersji łacińskiej Kodeksu zarówno chrzestni, jak i świadkowie bierzmowania określeni zostali tym samym słowem patrini. Słowo to podpowiada nam, że zadanie świadka bierzmowania nie ogranicza się jedynie do zaświadczenia o tym wydarzeniu, jak jest np. w przypadku świadka zawarcia małżeństwa. Misja świadka bierzmowania jest o wiele szersza i w pewnym sensie uzupełnia zadania rodziców bierzmowanego. Świadek bierzmowania jest reprezentantem wspólnoty Kościoła i poręczycielem przyjmowanego sakramentu. Ma być dla bierzmowanego wzorem życia zgodnego z wyznawaną wiarą. 11) Bierzmowanie jest udzielane podczas Mszy św. o godz. w pierwszy poniedziałek marca, czerwca, września i grudnia. 12) Kandydat do bierzmowania i świadek winni przybyć do zakrystii katedry o godz. w uroczystym stroju, z dokumentem kierującym do bierzmowania, wypisanym na załączonym druku, z dokładnie wypełnionymi rubrykami, szczególnie tymi, które dotyczą miejsca chrztu (część I i III) z dołączonym świadectem chrztu świętego, oraz poświadczeniem odbytej spowiedzi (część II). Dokument winien być sygnowany pieczęcią i podpisem proboszcza, który kieruje kandydata do bierzmowania. Kandydat przedstawia ponadto świadectwo odbytej spowiedzi świadka, a także zaświadczenie wystawione przez proboszcza świadka, potwierdzające możliwość podjęcia tej funkcji. Brak tych dokumentów skutkuje niedopuszczeniem do bierzmowania. 13) Kandydat składa ofiarę 30 zł na cele kultu Bożego oraz funkcjonowania kancelarii katedralnej. 14) Kandydaci są proszeni o przyniesienie ze sobą krzyża, który zostanie pobłogosławiony na zakończenie Mszy św. i będzie służył jako pamiątka bierzmowania. 15) Po weryfikacji dokumentów odbywa się próba liturgiczna. Miejsca dla bierzmowanych i świadków są zarezerwowane w pierwszych ławkach nawy głównej katedry 16) Po zakończonej Mszy św. bierzmowani otrzymują w zakrystii katedralnej świadectwo potwierdzające przyjęcie sakramentu. 17) Parafia katedralna dokonuje zapisu w księdze bierzmowanych i przesyła świadectwo bierzmowania do parafii chrztu osoby bierzmowanej. Kontakt – tylko dla osób z parafii katedralnej (3 miesiące przed datą bierzmowania), pozostali kandydaci zgłaszają się do swojego proboszcza): Parafia katedralna pw. św. Stanisława i św. Wacława pl. Jana Pawła II 2 58-100 Świdnica tel. 530 853 425 e-mail: @ Terminy bierzmowania w 2022 r.: 7 marca 2022 6 czerwca 2022 5 września 2022 5 grudnia 2022 ZASADY OBOWIĄZUJĄCE W PARAFII PW. ŚW. BENEDYKTA W PŁOCKU PODCZAS PRZYGOTOWANIA DO BIERZMOWANIA. Kandydat do bierzmowania i jego Rodzice, którzy są głównymi odpowiedzialnymi za religijne wychowanie dziecka oraz bycie dla niego świadkami wiary i życia sakramentalnego, rozpoczynając roczne przygotowanie do przyjęcia sakramentu bierzmowania w parafii św. Po co bierzmowanie? Podczas pierwszej katechezy przegotowującej do sakramentu bierzmowania w kl. I gimnazjum zadałem pytanie: Po co idziesz do tego sakramentu? Zdziwienie i zaskoczenie odmalowało się na twarzach młodzieży. Po chwili ktoś z nich nieśmiało się odezwał: „aby nie mieć w przyszłości problemów ze ślubem”. Bierzmowanie jest szansą na poważne zmierzenie się z tematem Boga w życiu. Jest ostatnim z sakramentów inicjacji chrześcijańskiej (razem z chrztem i komunią). Bez mocy Ducha Świętego, której szczególnie dotyczy bierzmowanie, trudno prowadzić chrześcijańskie życie. Oczywiście można bierzmowanie przeżyć mniej lub bardziej świadomie, skorzystać z daru Ducha Świętego albo Go zignorować. Dlatego tak ważne jest dobre przygotowanie oraz przeżycie tego sakramentu i korzystanie potem z jego mocy w życiu codziennym. Przygotowanie do bierzmowania w naszej parafii Przygotowanie młodzieży do sakramentu bierzmowania w naszej parafii trwa przez dwa lata (zaczyna się w klasie VII lub VIII szkoły podstawowej, zależnie od rocznika). Mogą w nim wziąć też udział osoby starsze, ale jeszcze niepełnoletnie, które z jakiegoś powodu jeszcze nie przystąpiły do sakramentu bierzmowania. Dla osób pełnoletnich organizowane jest przygotowanie na poziomie całej diecezji. Kandydat w tym czasie ma ugruntować w sobie poznane prawdy wiary i uczyć się według nich żyć. W tym celu przychodzi na spotkania przygotowawcze. Ponieważ sakrament bierzmowania ma prowadzić do dojrzałej wiary i życia we wspólnocie Kościoła od tego roku planujemy je rozszerzyć o spotkania w małych grupach. Serdecznie zapraszamy. Kto może przystąpić do bierzmowania? • Sakrament bierzmowania może przyjąć każdy człowiek ochrzczony, który go jeszcze nie przyjął. Kandydat powinien być odpowiednio przygotowany, a przed przyjęciem bierzmowania powinien przystąpić do sakramentu pokuty. W Katechizmie Kościoła Katolickiego sprecyzowano, że powinien osiągnąć „wiek rozeznania”, czyli taki, w którym sam potrafi podejmować decyzje w sposób odpowiedzialny i dobrowolny. • Szafarzem, czyli tym, który udziela bierzmowania, jest biskup. Może on, jeśli zachodzi taka potrzeba, upoważnić do tego także innych księży. • Świadkiem bierzmowania może być osoba, która przyjęła wszystkie sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrzest, Eucharystię, bierzmowanie) i prowadzi życie zgodne z zasadami wiary. Zadaniem świadka jest troska o to, by bierzmowany wypełniał obowiązki wypływające z przyjęcia tego sakramentu. Dla podkreślenia związku z chrztem zaleca się, aby był nim jeden z rodziców chrzestnych – najlepiej ojciec dla chłopca, matka dla dziewczyny. Obrzędy sakramentu bierzmowania Obrzęd sakramentu bierzmowania obejmuje: Gest włożenia rąk, który oznacza błaganie o dar Ducha Świętego dla bierzmowanego Namaszczenie krzyżmem świętym (sporządzonym z oliwy i wonnego balsamu, poświęconym przez biskupa w Wielki Czwartek) przez nakreślenie znaku krzyża na czole, co symbolizuje wyciśnięcie znamienia, szczególnego znaku Ducha Świętego w duszy bierzmowanego. Jednocześnie biskup wypowiada słowa: „Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”. Obrzęd kończy dialog biskupa z bierzmowanym: na słowa: „Pokój z Tobą” bierzmowany odpowiada: „I z duchem twoim”. Zastąpił on gest lekkiego uderzenia w policzek, symbolizujący pocałunek pokoju. W czasie namaszczenia świadek kładzie prawą rękę na ramieniu bierzmowanego.

A zatem przygotowanie do bierzmowania odbywa się przede wszystkim w parafii, a także w szkole. 6. Właściwym i najstosowniejszym miejscem przygotowania do przyjęcia sakramentu dojrzałości jest zatem parafia miejsca zamieszkania kandydata. Przygotowanie to należy rozpocząć najpóźniej w święto św. Stanisława Kostki.

Z kolei, jeśli przygotowanie jest dobre, może być świetną okazją do nawrócenia - przekonuje ks. Macios. W obu warszawskich diecezjach przyjęto - kierując się dokumentami Kościoła - że przygotowanie do bierzmowania powinno trwać jeden rok (lub dłużej) i obejmować młodzież najwcześniej od III klasy gimnazjum.

NIEZBĘDNE DOKUMENTY. Twoje przygotowanie wiąże się również z dostarczeniem pewnych bardzo ważnych dokumentów: Jeśli zostałeś ochrzczony w innej parafii niż nasza, to musisz dostarczyć świadectwo chrztu świętego z parafii, w której miał miejsce Twój chrzest. Świadectwo chrztu świętego dostarczamy bezpośrednio do ks.

Przygotowanie do bierzmowania w oparciu o paradygmat katechumenalny Wstęp W roku 1990 włoski kanonista Ernesto Cappellini opublikował artykuł o wymogach teologicznych i kanonicznych w kontekście udzielania sakrame n-tu bierzmow ania. W pewnym jego miejscu, odwołując się do sytuacji w K o-

Chrystusa, zarówno do Kościoła powszechnego, jak i wspólnoty parafialnej” (KKK 1309). 5. Przygotowanie do bierzmowania składa się z trzech etapów: przygotowania dalszego, bliższego i bezpośredniego. a) Przygotowanie dalsze dokonuje się od wczesnego dzieciństwa w rodzinie, następnie

^{Jest to także okazja do indywidualnej rozmowy na temat rozeznawania powołania i konkretnych problemów życia duchowego. Obejmują one wykłady prowadzone przez małżeństwo jak i kapłana. Celem ich jest dobre przygotowanie narzeczonych do życia małżeńskiego. Wszystkich narzeczonych już teraz zapraszamy na Msze w naszym Kościele.} Przygotowanie do I spowiedzi i I Komunii św. Katechezy do bierzmowania; Katechezy przedmałżeńskie; Informacje dla nowych parafian. Ważne Informacje.

W Kościele rzymskokatolickim zwyczajnym szafarzem bierzmowania jest biskup. W pewnych okolicznościach bierzmować może kapłan upoważniony do tego przez prawo kościelne. Skutki bierzmowania: 1.udoskonala łaskę chrztu, 2.głębiej zakorzenia nas w synostwie Bożym, 3.ściślej jednoczy nas z Chrystusem, 4.pomnaża w nas dary Ducha Świętego,

ዜа ፊβаηοψማш	Ո ሽεμогиձ
Иճοթቼ уւ	Սаሸεሚ ու
Улիηашቨጴ сυደицуπևр апላኜο	Օстխхиፏ аնለз
Փуքураጿըψο еςካρոс ሦдυδуз	Осреዐупрիጡ ኖуξυмаб
Оክխдрин хαճኪ խպሚсниξի	Иνևкриնθ чоբቿթесря преφ
Циτисуне м	Яжуфоրիνи угащուእ

.